Basslauf

Τα κύματα κάτω απ'τα σκέλια του καταμαράν περνάνε στο ρυθμό του Κορυδαλλού του Γκλίνκα,

και τι θα γίνει τώρα; Ό,τι γινόταν πάντα.

Έχω κάτσει παρέα με το θυμό μου στο κελί, και έχουμε συνεννοηθεί. Τα χρόνια, όγδοο όγδοο δεμένα, κάτω απ'τα σκέλια του καταμαράν, ό,τι γινόταν πάντα.

Πώς σκατά ξημερώνει με τόση αθωότητα, οι ράχες των δελφινιών παίζουνε στο μέλι, πώς σκατά ξημερώνει έτσι και όταν ορθοποδεί η μέρα φαίνεται η ασχήμια του κόσμου με όλα της τα έλκη τα συφιλιδικά, ασχήμια τόσο λαμπρή που κάνει τα μάτια να τρέχουνε ζουμιά, πώς σκατά, τι γινότανε όλη νύχτα;

Ένα μικρό γρανάζι σε μια μεγάλη μηχανή, παίζει το γρανάζι, παίζει και η μηχανή. Πέφτουν, όγδοο όγδοο δεμένα, τα δάκρυα της αιθυλενογλυκόλης, πέφτουν και οι στάλες της ξινής, θεόξινης βροχής.

Από δηλητήριο φαρμάκι, μηδέν από μηδέν μηδέν.

Εκείνη η τρυφερή ματιά του ελαφιού, τα χοντρά βλέφαρα, τι να γράψω πια; Ξέρω πώς υποχωρεί το δέρμα σου, το υποδόριο, η περιτονία και ο υπεζωκός, ξέρω πράγματα που με ταλαιπωρούν να ξέρω. Τίποτα εκεί έξω δε μπορεί να με θεραπεύσει. Θέλω να φύγω από εδώ, θέλω να φύγω από παντού, θέλω να φύγω απ'τον κόσμο.

Το χέρι με τα νύχια που έχουν τριφτεί κι έχουν τριφτεί απ'τη βούρτσα στους ατσάλινους νεροχύτες, το χέρι το γνωστό, στον ώμο που ετοιμάζεται να φύγει, η τρυφερή ματιά του ελαφιού, όλους τους ζωντανούς μας βρίσκει κάτι και μας κρατάει.

Oh, will it get much worse my friend?

You said, "No matter what it's worth my friend"

You said, "Don't put it past the Earth to get better in the end"

S Stevens