© 2008 - 2015


-

Archiv

Blogger news

Blogger templates

 

+

Umblättern

Kategorien

 

L'ebbrezza già si fa marea

One day, walking by the sea,
I heard a sweet voice calling me
I looked -but nothing could I see;
I listened -but no more I heard;
only the sea and the sea-bird
and the blue sky were there with me.
S. Stilwell

Feel the void

come in the gaping mouth
don't hit and run
don't hit and run

make yourself at me
tear your eyelids apart. Examine
carefully / bruised

slightly icteric, under the cloth
the nervure shines tense
well-deserved. Well-deserved

the last kiss on your forehead tastes of
disease, my fingers dipped in you

let me stay and
share some love
make a good sentence

let me stay and
watch me
feel the void

---

invent a new torment
throw me the guilt
no, no
you never
hit and run
hit and run

delicate as medieval silk
dissolving in my hands

---

Allzu früh, oder

Wie augenblicklich stellt das Herzjagen sich ein und
sitzt fest

der Tag ist sonnenreich wie alle draußen
aber im Raum meist bewölkt. Ich versuche das Leiden
mit einer Brotschnitte und Glass Milch zu heilen
es geht

zitternde Gefäße / ruhige Hand. Immer wenn du vor Angst wie gelähmt bist, schau
ich bin auch
egal
trotzdem halte ich meinen Griff konstant
wie lauernd macht langsamer, der Schlag
kurz danach kommt der Schlaf 
an.





Mit Seiferesten kann man seine Sünde nicht wegspülen.

#22 και.

Σουρουπώνει / σε κάθε φανάρι μια καινούρια δύση
πέφτουν οι στροφές και συντονίζεται ο σκελετός / πατάω λίγο γκάζι για να στρώσει
η όπερα του Γκλίνκα απ'το γραμμόφωνο στο ράδιο / η κάπνα μελωμένη

το φεύγα, το φεύγα είναι χάδι / το φεύγα, το φεύγα είναι χάδι
τα μαλλιά μου πιάνονται στη ζώνη / τα μαλλιά μου πλημμυρίζουνε τ'αμάξι
ευγενικό άγαλμα δίχως στόμα / φωνή βραχνή

σε βλέπω στον καθρέφτη / δεν κοιτάς
ένας από πόσους επιβάτες; / είκοσι χρόνια, δυο οδηγοί
τα κέρματα του ξενυχτισμένου συρφετού. Σε σκέφτομαι
συχνά / θα σου πω πώς θα

βγάζω το χέρι απ'το παράθυρο / χαϊδεύω το σαγρέ της σκόνης
τα μαλλιά ξεχειλίζουν ολόγυρα / χώνονται στους αεραγωγούς
τυλίγουν το λαιμό, τι ζέστη! / τα φώτα φαίνονται κι αυτά
φιλτραρισμένα ξανθωπά / τα μαλλιά είναι τα ίδια με τα νύχια

μες στις κυψελίδες σκουριάζουν οι βελόνες / απ'τη μια ο αέρας
απ'την άλλη / κάναμε ό,τι μπορούσαμε

---

(Wir atmen Eigenblut ein / von unseren Pflichten befreit 
die Schönheit der Form / lass davon 
kein Wort / verlauten)